Om netwerkleren te initiëren, legitimeren, faciliteren en evalueren is een een theoretisch raamwerk nodig. Dat raamwerk kan opgezet worden uit bouwstenen die we kunnen halen bij verschillende wetenschapsgebieden. De bouwstenen waaruit het huidige en/of voorlopige theoretische kader bestaat, zijn onder meer:
Sociaal constructivisme
Het sociaal constructivisme gaat ervan uit dat kennis in samenwerking met anderen geconstrueerd wordt. Nieuwe kennis wordt gekoppeld aan al beheerste kennis. Verder wordt kennis geleerd in een context, waarna die kennis als het ware wordt los geweekt uit de context. Met een moeilijk woord heet dat decontextualiseren. Dat is wat in een leernetwerk gebeurt.
Connectivisme
Het connectivisme draait erom kennis tussen mensen en hun netwerken te verbinden om zo te kunnen overleven in de huidige, snel veranderende maatschappij. Daarin kan kennis van de een op de andere dag niet meer actueel zijn. Kennis uit netwerken wordt via zijn mensen verspreid naar andere netwerken en de leden daarvan.
Community of Practice
Etienne Wenger, Jane Lave, Richard MacDermott en Sacha Barab zijn voorbeelden van wetenschappers die uit diverse disciplines afkomstig zijn en die internationaal erkenning hebben opgebouwd. Zij bieden onder meer kennis over de waarde, de ontwikkelingsfasen, en het faciliteren van Communities of Practice. Hun inzichten zijn gebaseerd op onderzoek van de praktijk van communities maar vooral binnen de context van de profit organisaties.
Sociale psychologie
De sociale psychologie bestudeert het gedrag van mensen in groepen. De sociale netwerkbenadering (ook wel community-benadering) is een voorbeeld van een onderzoeksterrein dat waardevolle bouwstenen kan bevatten voor een theorie over netwerkleren. Maar ook de kennis over groepsontwikkeling, groepsprestaties, leiderschap, group think en feedback. Een theorie over netwerkleren zal dus veel inzichten kunnen putten uit de sociale psychologie.
Sociologie
Kennis over sociale structuren, sociometrie, sociale cohesie, cultuuroverdracht en socialisering is uitermate bruikbaar om leernetwerken te optimaliseren en tevens hun plek in het maatschappelijke krachtenveld inzichtelijk te maken en te positioneren.
Het Ruud de Moor Centrum wil met deze inzichten en ervaringen in de praktijk van het onderwijs in Nederland een theorie opbouwen.