Veranderende samenleving: tijd voor nieuwe leertheorie
Connectivisme is een redelijk nieuwe stroming bedacht door George Siemens [1]. Hij stelt dat het behaviourisme, cognitivisme en constructivisme (zie Leertheorieën) geen rekening houden met de huidige kennismaatschappij en techologie. Kennis verandert en veroudert snel en mensen blijven niet langer hun hele leven bij dezelfde organisatie werken.
Siemens stelt dat leren verandert. Leren wordt informeel: formele opleidingen lijken te verdwijnen. Verder is leren een continu, leven-lang proces, waarbij technologie functies overneemt. Daarnaast leren niet alleen individuen, maar ook organisaties. Knowhow en know-what worden vervangen door know-where: weten waar je bepaalde kennis kunt halen.
Leren in het connectivisme
Leren in het connectivisme richt zich op het verbinden van bepaalde kenniselementen. Deze verbindingen die de mens helpt te leren zijn belangrijker dan de status van de kennis van een individu. Kennis wordt verspreid middels deze kenniscyclus: kennis van een individu, wat wordt gezien als een netwerk, vloeit in een organisatie. Deze kennis wordt dan teruggevoerd naar het netwerk, om uiteindelijk weer terug te komen bij het individu, die ervan leert.
 Figuur 1. Kenniscyclus van het connectivisme
Uitgangspunten van het connectivisme
Het connectivisme leunt op de aanname dat beslissingen genomen worden op basis van snel veranderende inzichten. Hierbij zijn chaos, netwerken, complexiteit en zelf-organisatie belangrijke pijlers.
- Chaos gaat ervan uit dat betekenis wel degelijk bestaat: het is de taak aan de lerende deze betekenis te herkennen.
- Netwerken ziet Siemens als verbindingen tussen elementen. De verbindingen worden dan gezien als bruggen tussen informatie. Zo'n brug kan je "oversteken" om tot nieuwe kennis te komen.
- Complexiteit.... (legt meneer Siemens niet uit)
- Zelf-organisatie is het spontaan vormen van goed georganiseerde structuren, patronen of gedragingen.
- Om te kunnen leren moet je, volgens het connectivisme, verbindingen kunnen leggen tussen informatiebronnen, waardoor je bruikbare informatiepatronen creëert.
Het connectivisme wordt gezien als een van de theoretische kaders van netwerkleren (zie theoretisch kader netwerkleren).
Het connectivisme samengevat:
"I store my knowledge in my friends" [2].
Referenties
1. Siemens, G. (2004). Connectivism: A learning theory for the digital age. Retrieved November 17, 2008, from http://www.elearnspace.org/Articles/connectivism.htm
2. Stephenson, K. (2004). What knowledge tears apart, networks make whole. Retrieved November 17, 2008, from http://www.netform.com/html/icf.pdf
|
Laatst gewijzigd op 10-7-2009 12:41 door Goes, Miriam
|
|